Jolande Withuis schreef recent in de Volkskrant in haar column “ dat moslims geen kleur hebben. Zij hebben een geloof”. “Geloof is iets heel anders dan kleur”.
“Religiekritiek behoort tot de beschaving”, schrijft zij in de Volkskrant. “Zonder godsdienstcritici dachten we nog dat de zon om de aarde draait”. “Moslims hebben geen kleur, zij hebben een geloof, en dat is iets geheel anders”.
Racisten beoordelen “iemand als superieur of inferieur op grond van aangeboren fysieke kenmerken waaraan een persoon niets kan doen en die zijn handelen, denken of voelen niet bepalen ”.
“Religie daarentegen is een kwestie van keuze. Zoals je je tot een geloof kan bekeren, zo kun je het ook verwerpen”. [Volkskrant, 25 juli 2025, Opinie en debat, p. 25.]
Heel opvallend (!), omdat veel Volkskrantlezers tegenwoordig zo woke zijn en geen religiekritiek van anders denkenden kunnen verdragen. Ik ken Jolande Withuis al heel lang. Nog toen ze voor ‘De Waarheid’ werkte.
Het is wel eens goed dat iemand zich fors over religies en godsdiensten uitspreekt.
Zou ze vrijdenker zijn geworden?
Withuis schreef dit mede omdat ze zich in het debat wilde mengen tussen mensen die de termen ‘extreem-links’ en ‘extreem-rechts’, of racist, op een verkeerde manier hanteren. Op de discussie over zionisme gaat ze echter hier niet in. Dat durft ze blijkbaar niet; niet in de Volkskrant. Op racisme wel.
Veel politici, wetenschappers, en journalisten zijn kritiek op de islam immers gaan tellen als racisme. Zij durft in haar column te stellen dat religiekritiek voor links juist een goede natuurlijke zaak is. Voor rechts trouwens ook.
Blijkbaar heeft ze toch een warm hart voor de vrijdenkers.
In dit verband is het boekje van de schrijver Ewald van Engelen, “Het is klasse, suffie, niet identiteit” van groot belang voor links. Want als je maar blijft hameren op je identiteit en andere daarop met racisme of discriminatie op aankijkt, – zoals links nu doet - verlies je sowieso de strijd voor een betere rechtvaardigere wereld [Ewald van Engelen, Leesmagazijn 2018, ISBN 978-94-91717-52-9].
In dit dunne maar erg lezenswaardige boekje zegt Engelen: “dat veel linksen de verkeerde kant op kijken”. “In Nederland wordt al ruim vijftien jaar gedomineerd door identiteitskwesties: migratie, integratie, hoofddoekjes, multiculturalisme, anti-racismemonumenten". "Wie sociaaleconomisch weinig te vrezen heeft zal cultuur en identiteit al snel belangrijker vinden dan de politieke economie van loonstagnatie, koopkrachtverlies en arbeidsmarktonzekerheid”.
Hij noemt dat “afleidingstheater”.
Volgens hem is er een gezonde afkeer tegen deze linkse elite [pagina 14]. Dit soort links “vergroot kleine identiteitsverschillen eindeloos uit en ziet niet de onderliggende machtsverschuiving tussen kapitaal en arbeid”.
Maar sommige dingen vermijden Witvoet en Engelen angstvallig.
Witvoet vermijdt het zionisme en van Engelen de politieke islam.
Politiek gezien is de islam zelf het probleem niet; ook het jodendom niet. Maar het moslim-extremisme en het zionisme wel. Daarom moeten wij kritiek op religie weten te scheiden van de veel belangrijkere kwestie: het extremisme.
En dan kom ik op mijn stelling, een stelling die ik in de Vrijdenker eerder al eens aan de orde heb gesteld: namelijk dat het moslim-extremisme er 40 of 50 jaar geleden niet was! Het politieke moslim-extremisme van deze tijd moet gemaakt zijn.
In de jaren vijftig zijn er in de USA - een aantal malen - honderden moslim-geestelijken bij elkaar gehaald. Daar zijn allerlei bewijzen van. [Bronnen en literatuur hierover zijn bij mij in te zien.] Er werden toen regelmatig conferenties georganiseerd en werd hen voorgelegd om ongelovigen georganiseerd aan te gaan vallen.
Saoedi Arabie heeft dat toen ontstane moslim-extremisme betaald met petro-dollars. Hoe meer wij auto-reden hoe rijker het olieland Saoedi Arabie werd. Hoe meer wapens ze uit de USA kregen om regeringen omver te werpen. Zo ontstonden de moedjadien, en later El Quida, de Bosnische moslims, de UCK in Kosovo, de Tsjetsenen en weer later de Oeigoeren. Turkije deed er als braaf NATO-lid met de Oeigoeren in China ook een beetje aan mee.
De truc was vooral jonge moslim-jongens die dan zogenaamd niet bang voor de dood waren, op te stoken.
Tegelijkertijd subsidieerde Saoedi Arabië (en Turkije) ook veel moskeeën in Europa met petro-dollars.
Dat van die (enorme) subsidies aan moskeeën mag je als Nederlander (en Europeaan) best aan de orde te stellen. Dat is wel degelijk ook inmenging in andermans aangelegenheden. Vooral in west-Europa!
(Overigens zoals wij met onze zwaar gesubsidieerde NGO’s, de wereld ook naar ons beeld en gelijkenis willen scheppen.)
Daarom moet links haar religiekritiek ook scheiden van kritiek op het moslim-extremisme. Dat is veel belangrijker voor de wereldvrede. Dat laatste doet Jolante Withuis niet! En Wilders helemaal niet. Hij steunt het zionisme en haar joodse staat Israel door dik en dun. Wilders en extreem-rechts gooien simpelweg gewone religieuze moslims en moslim-extremisten op een hoop, en ontkennen de rol van de USA.
Rik Min
Enschede, 29 juli 2025. Gepubliceerd in De Vrijdenker, no.7. 3 september 2025